Strona Główna
Wstecz
Rehabilitacja Medyczna jest publikowana pod patronatem Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej, Polskiej Akademii Nauk
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 9 rok 2005, Wydanie numer 2
Czy istnieje związek pomiędzy zmniejszeniem gęstości masy kostnej u kobiet a pogorszeniem jakości życia?
Autorzy: Anna Mika
Rehabilitacja Medyczna 2005; 9(2): 27-32
Czy istnieje związek pomiędzy zmniejszeniem gęstości masy kostnej
u kobiet a pogorszeniem jakości życia?
u kobiet a pogorszeniem jakości życia?
Is there any relationship between decrease in bone mineral density in women,
and deterioration in quality of life?
Anna Mika
Katedra Rehabilitacji Klinicznej AWF w Krakowie
Praca była prezentowana na konferencji: V Międzynarodowe Dni Fizjoterapii, która odbyła się 20-21 maja 2005 roku we Wrocławiu
Artykuł otrzymano 28.02.2005; zaakceptowano do publikacji 23.03.2005
Słowa kluczowe
osteoporoza, aktywność fizyczna, siła mięśni, kręgosłup, zakres ruchomości
Streszczenie
Cel: Osteoporoza jako uogólniona choroba szkieletu skutkuje wystąpieniem złamań, którym często towarzyszy ból i utrata sprawności. Efektem tych często przewlekłych dolegliwości są zaburzenia natury psycho-społecznej wpływające na jakość życia. Celem pracy jest stwierdzenie czy samoocena jakości życia, czyli czynniki takie jak ból, stan emocjonalny, sprawność fizyczna wykazują związek ze stwierdzonym u pacjentów stanem funkcjonalnym kręgosłupa oraz gęstością mineralną kości?
Materiał i Metoda: Badaniami objęto 189 kobiet w wieku 50–80 lat. U każdego pacjenta wykonano następujące pomiary, na podstawie których podzielono badaną populację na podgrupy: pomiar gęstości tkanki kostnej (BMD), pomiar kąta kifozy piersiowej, pomiar
zakresu ruchomości w płaszczyźnie strzałkowej odcinka piersiowego kręgosłupa, pomiar siły mięśni prostowników kręgosłupa oraz ocena poziomu aktywności fizycznej. Do oceny jakości życia pacjentów zastosowano kwestionariusz samooceny SF–36.
Wyniki: Osoby aktywne fizycznie wykazywały statystycznie istotnie lepszą samoocenę jakości życia w zakresie wszystkich analizowanych kategorii w porównaniu z pacjentami prowadzącymi siedzący tryb życia (p<0,01). W przypadku, gdy siła mięśni stanowiła kryterium grupujące stwierdzono statystycznie istotne różnice w 5 z 8 analizowanych kategorii samooceny jakości życia (p<0,001) – osoby silniejsze oceniały jakość swojego życia lepiej niż słabsze. Osoby, u których zakres ruchomości kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej był większy wykazywały lepszą samoocenę w 2 kategoriach (p<0,001). Nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic zarówno, gdy analizowano zmienność w samoocenie jakości życia w zależności od stwierdzonej u pacjentów gęstości masy kostnej (p>0,05), jak i w zależności od wielkości kąta kifozy piersiowej (p>0,05).
Wnioski: Na pogorszenie jakości życia wpływa ograniczenie ruchomości kręgosłupa i spadek siły mięśniowej. Zaobserwowano też gorszą samoocenę u osób prowadzących siedzący tryb życia w porównaniu z osobami aktywnymi fizycznie.
Materiał i Metoda: Badaniami objęto 189 kobiet w wieku 50–80 lat. U każdego pacjenta wykonano następujące pomiary, na podstawie których podzielono badaną populację na podgrupy: pomiar gęstości tkanki kostnej (BMD), pomiar kąta kifozy piersiowej, pomiar
zakresu ruchomości w płaszczyźnie strzałkowej odcinka piersiowego kręgosłupa, pomiar siły mięśni prostowników kręgosłupa oraz ocena poziomu aktywności fizycznej. Do oceny jakości życia pacjentów zastosowano kwestionariusz samooceny SF–36.
Wyniki: Osoby aktywne fizycznie wykazywały statystycznie istotnie lepszą samoocenę jakości życia w zakresie wszystkich analizowanych kategorii w porównaniu z pacjentami prowadzącymi siedzący tryb życia (p<0,01). W przypadku, gdy siła mięśni stanowiła kryterium grupujące stwierdzono statystycznie istotne różnice w 5 z 8 analizowanych kategorii samooceny jakości życia (p<0,001) – osoby silniejsze oceniały jakość swojego życia lepiej niż słabsze. Osoby, u których zakres ruchomości kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej był większy wykazywały lepszą samoocenę w 2 kategoriach (p<0,001). Nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic zarówno, gdy analizowano zmienność w samoocenie jakości życia w zależności od stwierdzonej u pacjentów gęstości masy kostnej (p>0,05), jak i w zależności od wielkości kąta kifozy piersiowej (p>0,05).
Wnioski: Na pogorszenie jakości życia wpływa ograniczenie ruchomości kręgosłupa i spadek siły mięśniowej. Zaobserwowano też gorszą samoocenę u osób prowadzących siedzący tryb życia w porównaniu z osobami aktywnymi fizycznie.