Strona Główna
Wstecz
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 13 rok 2009, Wydanie numer 2
Ocena czułości testów prowokacyjnych stosowanych w diagnostyce zespołu kanału nadgarstka w zależności od stopnia nasilenia dolegliwości
An evaluation of sensitivity of provocative tests used in the carpal tunnel syndrome diagnosis depending on clinical severity of the syndrome
Filip Georgiew 1,2,3, Ewa Otfinowska 1,2, Tomasz Adamczyk
3 Oddział Neurochirurgii – Szpital Wojewódzki im. św. Łukasza w Tarnowie
zespół kanału nadgarstka, diagnostyka, testy prowokacyjne, czułość
Wstęp: Zastosowanie testów prowokacyjnych wykrywających zespół kanału nadgarstka (ZKN) ułatwia podejmowanie decyzji o skierowaniu pacjenta na leczenie specjalistyczne i jest niezbędne dla prowadzenia badań epidemiologicznych. Pacjenci z nasilonym ZKN często kwalifikowani są do leczenia operacyjnego, podczas gdy osoby z łagodnymi objawami choroby kierowani są do leczenia zachowawczego. Sprawdzenie, które testy prowokacyjne są najbardziej skuteczne w rozpoznawaniu lekkiego ZKN może pomóc terapeutom w podejmowaniu decyzji o sposobie dalszego postępowania.
Cel: Ocena czułości testów: Phalena, Tinela, Durkana i Provocative oraz sprawdzenie czy czułość testów oraz czas pojawienia się parestezji w czasie ich wykonywania uzależniony jest od ciężkości choroby ocenianej z pomocą kwestionariusza według Levina.
Materiał i metoda: Zbadano 130 kobiet i 33 mężczyzn leczonych z powodu ZKN, który potwierdzony był badaniem ENG. U 52 chorych występujące objawy miały charakter obustronny, tak więc łączna ilość wszystkich zbadanych przypadków wyniosła 215. Wszystkim pacjentom wykonano w losowej kolejności 4 testy prowokacyjne: Phalena, Durkana, Provocative i Tinela. Pomiędzy testami występowały 2–3 minutowe przerwy pozwalające na powrót nerwu do poprzedniego stanu. Do oceny ciężkości ZKN wykorzystano kwestionariusz według Levina.
Wyniki:Czułości testów wynosiły: Phalena – 85,6%, Durkana – 86,5%, a Provocative – 84,6%, Tinela – 46%. Czułość testu Phalena, Durkana i Provocative osiąga wartość powyżej 93,1% dla umiarkowanego, ciężkiego i ekstremalnego ZKN. Istnieje związek pomiędzy uzyskiwaniem pozytywnych wyników testów prowokacyjnych a ciężkością objawów klinicznych. Wraz ze wzrostem ciężkości ZKN skraca się średni czas wystąpienia parestezji w obszarze unerwienia nerwu pośrodkowego.
Wnioski: (1) Test Tinela nie powinien być rekomendowany jako narzędzie diagnostyczne ZKN, ponieważ charakteryzują go niska czułość. (2) Jeżeli kwestionariusz według Levina wskazuje na małe zaawansowanie choroby, to czułość testów prowokacyjnych jest niewystarczająca do potwierdzenia ZKN. (3) W przypadku pacjentów, u których stopień nasilenia objawów oceniany za pomocą kwestionariusza Levina wskazuje na umiarkowane, ciężkie lub ekstremalne nasilenie choroby, to rozpoznanie można potwierdzić za pomocą wartościowych testów prowokacyjnych, a za takie można uznać test Phalena, Durkana i Provocative.