Strona Główna
Wstecz
Rehabilitacja Medyczna jest publikowana pod patronatem Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej, Polskiej Akademii Nauk
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 12 rok 2008, Wydanie numer 4
Skuteczność ukierunkowanych zabiegów elektroterapii w przypadkach zmian w przewodnictwie włókien ruchowych nerwu twarzowego oceniana na podstawie badań neurofizjologicznych
Autorzy: Aleksandra Zagłoba, Juliusz Huber, Alicja Witkowska, Przemysław Lisiński, Dorota Warzecha
Rehabilitacja Medyczna 2008; 12(3): 10-22
Skuteczność ukierunkowanych zabiegów elektroterapii w przypadkach zmian w przewodnictwie włókien ruchowych nerwu twarzowego oceniana na podstawie badań neurofizjologicznych
The Efficacy of electrotherapeutic procedutres in cases of nerve conduction abnormalities demonstrated in motor fibres of the facial nerve by neurophysiological studiesAleksandra Zagłoba 1, Juliusz Huber 1, Alicja Witkowska 1, Przemysław Lisiński 2, Dorota Warzecha 3
1 Zakład Patofizjologii Narządu Ruchu, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
2 Katedra i Klinika Fizjoterapii, Reumatologii i Rehabilitacji, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
3 Katedra i Klinika Rehabilitacji, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Słowa kluczowe
elektromiografia (EMG), elektroneurografia (ENG), mięśnie twarzy, włókna ruchowe nerwu twarzowego, porażenie obwodowe, elektrostymulacja
Streszczenie
Wstęp: Celem pracy jest przedstawienie wyników kompleksowych badań z zakresu elektromiografii globalnej (EMG) oraz elektroneurografii (ENG, badanie fali M) włókien ruchowych nerwu twarzowego u 25 chorych z objawami obwodowego porażenia nerwu twarzowego oraz algorytmu usprawniania tych chorych za pomocą zabiegów fizykoterapeutycznych (elektroterapia włókien ruchowych nerwu twarzowego) wspomaganych również ukierunkowaną kinezyterapią. W tych przypadkach wczesna i obiektywna diagnostyka, jak i natychmiastowe wdrożenie leczenia, pozwalają na uzyskanie szybszej poprawy funkcji ruchowej mięśni twarzy.
Metoda: Testy diagnostyki neurofizjologicznej objęły obustronne badania elektromiografii globalnej wybranych mięśni twarzy (EMG; m. czołowy, m. dźwigacz skrzydła nosa, m. okrężny ust) oraz badania elektroneurograficzne przewodnictwa eferentnego nerwu twarzowego (ENG, fala M). Na podstawie diagnozy lekarza prowadzącego, badanych chorych (n=25) podzielono ze względu na przyczynę porażenia: stan zapalny (n=8), rekonstrukcja chirurgiczna (n=7), idiopatyczne porażenie typu Bella (n=10). Analogicznymi badaniami objęto grupę 25 zdrowych ochotników. Na ich podstawie stworzono wzorzec prawidłowych parametrów badań EMG i ENG nerwu twarzowego dla osób, u których nie stwierdza się żadnych zaburzeń ze strony układów nerwowego i mięśniowego. W wyniku prowadzonych powtarzalnych testów neurofizjologii klinicznej, ustalone zostały odpowiednie, indywidualne dla każdego chorego parametry elektrostymulacji, monitorowane po 10 i po 20 zabiegach fizjoterapeutycznych.
Wyniki i wnioski: Badania neurofizjologiczne po dwóch etapach leczenia wykazały poprawę sprawności jednostek ruchowych badanych mięśni twarzy oraz przewodnictwa włókien ruchowych nerwu twarzowego. Otrzymane porównawczo wyniki badań EMG i ENG poprzez analizę parametrów częstotliwości rekrutacji jednostek ruchowych oraz natężenia prądu stosowanego do wywołania fali M pozwoliły na określenie optymalnych parametrów elektrostymulacyjnych nerwu twarzowego. Kompleksowe badania neurofizjologiczne pozwalają na oszacowanie postępów leczenia zachowawczego oraz ukierunkowanie zabiegów fizykoterapii prowadzącej do wyraźnej poprawy czynności rehabilitowanych mięśni twarzy.