Strona Główna
Wstecz
Rehabilitacja Medyczna jest publikowana pod patronatem Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej, Polskiej Akademii Nauk
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 12 rok 2008, Wydanie numer 2
Znaczenie badania ultrasonograficznego w diagnostyce różnicowej barku
Autorzy: Rafał Obuchowicz, Stanisław B. Kita
Rehabilitacja Medyczna 2008; 12(2): 15-23
Znaczenie badania ultrasonograficznego w diagnostyce różnicowej barku
Importance of ultrasonographic evaluation in the differentional diagnosis of the shoulder
Rafał Obuchowicz 1, Stanisław B. Kita 2
1 Centrum Medyczne Ultramedica, Kraków
2 Zakład Medycyny WFiS, Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie
Słowa kluczowe
staw ramienny, badanie ultrasonograficzne, badanie dynamiczne,
Streszczenie
Staw ramienny z uwagi na powierzchowną lokalizację struktur ścięgnisto-mięśniowych stanowi właściwy obszar dla diagnostyki ultrasonograficznej. Postęp techniczny oraz wzrost doświadczenia diagnostów pozwala na uzyskiwanie coraz bardziej czytelnych obrazów i prowadzi do trafnych rozpoznań. Przewagą badania ultrasonograficznego nad innymi dostępnymi technikami diagnostycznymi jest możliwość wykonania badania dynamicznego. Badanie ultrasonograficzne daje czytelny obraz takich urazów jak przerwanie całkowite lub częściowe struktur stożka rotatorów (najczęściej dotyczące ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego). Badanie czynnościowe pozwala niejednokrotnie na rozpoznanie przyczyn urazu struktur ścięgnistych, w tym częstego zespołu ciasnoty podbarkowej. Patologia ta, podobnie jak niestabilność stawu ramiennego może być oceniona obiektywnie podczas badania dynamicznego. Badanie przeprowadzone podczas ruchu w stawie pozwala także na obiektywną ocenę niestabilności stawu barkowo-obojczykowego, której w ostatnich latach przypisuje się coraz większe znaczenie w patologii stawu ramiennego, w tym stożka rotatorów. Do innych patologii, które mogą zostać uwidocznione w badaniu ultrasonograficznym a stanowią często przyczynę niesprawności należą zmiany zwyrodnieniowe w obrębie stawu barkowo-obojczykowego oraz zwapnienia w zakresie struktur ścięgnisto-mięśniowych stożka rotatorów. Badanie ultrasonograficzne pozwala na szczegółową diagnostykę ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia, którego patologie a zwłaszcza stany zapalne bywają istotną przyczyną niesprawności. Ultrasonografia stosowana w diagnostyce wysięków i zapaleń w obrębie zachyłków stawu ramiennego jest metodą bardzo czułą i specyficzną. Oprócz użyteczności merytorycznej techniki ultrasonografii, należy pamiętać, że metoda ta, jako zapewniająca duży komfort badania, jest preferowana przez pacjentów. Wydaje się, iż w przypadku właściwego wyszkolenia diagnosty badanie ultrasonograficzne może być traktowane jako badanie z wyboru, służące do wykrycia patologii w zakresie tkanek miękkich stawu ramiennego oraz oceny jego nieprawidłowości czynnościowych.