Strona Główna
Wstecz
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 8 rok 2004, Wydanie numer 3
Rehabilitacja Medyczna 2004; 8(3): 19-22
Upadki osób w starszym wieku – ocena zmiany ryzyka dokonywana po roku od upadku
Falls among the elderly – risk assessment carried out one year after fall
Marek Żak*, Anna Skalska**, Tomasz Ocetkiewicz**
Katedra Rehabilitacji Klinicznej AWF w Krakowie*, Klinika Chorób Wewnętrznych i Geriatrii CMUJ w Krakowie**
Słowa kluczowe
upadki, geriatria, ryzyko upadków, czynności życia codziennego
Streszczenie
Wstęp. Upadki osób w wieku podeszłym to poważny problem pociągający za sobą istotne skutki medyczne i ekonomiczne. Celem pracy była ocena zmiany ryzyka upadków u pacjentów geriatrycznych, na podstawie badań dokonywanych bezpośrednio po upadku i w 1 rok od upadku, oraz określenie, przy jakich czynnościach zwiększa się ryzyko upadku.
Materiał i metody. W latach 1999-2003 badaniami objęto 82 osoby (57 kobiet i 25 mężczyzn) w wieku 75-96 lat. Oceny ryzyka upadków dokonano za pomocą testu Tinetti. Badania przeprowadzono dwukrotnie: pierwsze w tydzień po odnotowanym upadku i drugie po roku od przewrócenia się.
Wyniki. Analiza wyników wykazała, że po roku od przewrócenia się znaczny, pięciokrotny i większy wzrost ryzyka upadku występował u 35% badanych. Czynnościami, które związane były z największym zagrożeniem upadkiem były: zapoczątkowanie chodu i wstawanie z miejsca. Wzrost ryzyka upadku w trakcie zapoczątkowania chodu stwierdzono u 28%, a w trakcie wstawania z miejsca u 23% badanych. Zwiększone ryzyko upadków odnotowano również u 18% badanych w czasie siadania i obracania się o 360° .
Wnioski. Po roku od przewrócenia się u znaczącej populacji osób starszych znacznie zwiększa się ryzyko upadków. Pozornie proste czynności jak wstawanie, siadanie, zapoczątkowanie chodzenia i obracanie się, wiążą się z największym wzrostem zagrożenia upadkiem.