Strona Główna
Wstecz
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 8 rok 2004, Wydanie numer 3
Rehabilitacja Medyczna 2004; 8(3): 15-18
Metoda Weroniki Sherborne a rozwój poznawczy, emocjonalny, ruchowy i społeczny dzieci autystycznych niepełnosprawnych intelektualnie
Cognitive, emotional, social and motor development of autistic mentally handicapped children treated with the Sherborne method
Anna Marchewka, Magdalena Kowalska
Katedra Rehabilitacji Klinicznej AWF w Krakowie
Słowa kluczowe
dzieci upośledzone umysłowo z cechami autyzmu, rozwój psychoruchowy, terapia ruchowa
Streszczenie
Wstęp. Program terapii metodą W. Sherborne obejmuje ćwiczenia nawiązywania kontaktu emocjonalnego, rozwijania poczucia bezpieczeństwa i zaufania, współdziałania i partnerstwa, obejmuje także ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała i jego orientacji w przestrzeni, naukę opanowywania lęku i emocji, rozwijania siły i sprawności fizycznej, rozluźniania, rozwijania samodzielności oraz rozwijania wyobraźni. Podstawowym celem badań było sprawdzenie skuteczności terapii W. Sherborne, szczególnie określenie zmian w rozwoju poznawczym, emocjonalnym, ruchowym i społecznym, dzieci upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym z cechami autyzmu, objętych opieką przedszkolną.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono w przedszkolach integracyjnych w dwóch 10 osobowych grupach: eksperymentalnej i kontrolnej. Badani z grupy eksperymentalnej poddani zostali terapii metodą W. Sherborne przez okres sześciu miesięcy z częstotliwością jednej 45 minutowej sesji tygodniowo. W zespole eksperymentalnym uczestniczyły dzieci od 5 do 9 lat, o średniej wieku 6,8 ± 1,69. Wszyscy badani to osoby z udokumentowanym upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym, o średniej IQ 45,6 ± 4,29, mierzonej w skali Termana-Merrill. Grupę kontrolną stanowiły dzieci w wieku od 5 do 9 lat, o średniej wieku 6,2 ± 1,20 lat, z udokumentowanym upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym, o średniej IQ 46,2 ± 3,11, mierzonej w skali Termana-Merrill. Ocenę rozwoju poznawczego, emocjonalnego, ruchowego i społecznego dokonano za pomocą Skali Obserwacji Zachowania według M. Bogdanowicz. W analizie porównano średnie wyniki uzyskane w obrębie każdej z 14 skal, tak w grupie eksperymentalnej jak i kontrolnej, przed rozpoczęciem terapii i po jej zakończeniu.
Wyniki. Ogólny wynik badania Skal Obserwacji Zachowań zmienił się w stopniu istotnym statystycznie, co wskazuje na znaczący wpływ zastosowanego postępowania. W grupie kontrolnej istotnych statystycznie zmian nie stwierdzono. Zajęcia ruchowe prowadzone metodą W. Sherborne wywarły najsilniejszy wpływ na rozwój sfery emocjonalnej i poznawczej badanych. W mniejszym stopniu wywarły wpływ na rozwój sfery społecznej, natomiast nie stwierdzono istotnego wpływu na rozwój ruchowy badanych dzieci.
Wnioski. Terapia przy pomocy metody Sherborne pozytywnie wpływa na rozwój emocjonalny i poznawczy autystycznych, intelektualnie niepełnosprawnych dzieci w wieku 5 do 9 lat. Metoda Sherborne jest użyteczną formą terapii autystycznych, intelektualnie niepełnosprawnych dzieci.