Strona Główna
Wstecz
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 8 rok 2004, Wydanie numer 1
Rehabilitacja Medyczna 2004; 8(1): 14-37
Dysfunkcja stawu krzyżowo-biodrowego - diagnoza oparta na dowodach naukowych
Sacroiliac joint dysfunction: evidence-based diagnosis
Peter Huijbregts
Słowa kluczowe
staw krzyżowo-biodrowy, badanie, rzetelność, trafność
Streszczenie
Dysfunkcja stawu krzyżowo-biodrowego jest w medycynie manualnej często stawianym rozpoznaniem opartym na danych z wywiadu i badania fizykalnego. Artykuł zawiera przegląd badań naukowych pod kątem oceny rzetelności i trafności informacji uzyskiwanych z wywiadu oraz wyników testów diagnostycznych dysfunkcji stawu krzyżowo-biodrowego. Okazuje się, że dane z wywiadu dostarczają minimalnej ilości diagnostycznych informacji. Badanie zakresu ruchów nie ma udowodnionej wartości diagnostycznej. Palpacyjne testy ułożenia i ruchomości nie dostarczają wystarczającej informacji dla podejmowania specyficznych interwencji manualnych. Niektóre testy prowokacyjne wykazują zadawalającą rzetelność powtarzalności pomiarów przez różnych badających oraz trafność w diagnozowaniu bólu pochodzącego ze stawu krzyżowo-biodrowego; zastosowanie zestawu takich testów zwiększa ich rzetelność. Kompleksowe badanie zestawem testów w połączeniu z oceną wg McKenziego okazało się bardzo dobrą metodą identyfikowania pacjentów z bólem krzyżowo-biodrowym. Właściwe zebranie wywiadu i badanie fizykalne może być zatem stosowane do rozpoznawania bólu krzyżowo-biodrowego. Jednakże, ostatnio opublikowane badania nie potwierdzają specyficzności diagnozy w odniesieniu do szczególnych zmian ułożenia czy też zmniejszenia ruchomości, i kierowania się tymi wynikami w dobieraniu określonych technik terapii manualnej. Dalsze badania wyników stosowania terapii manualnej wydają się jedyną drogą zweryfikowania przekonania o skuteczności stosowania metod diagnozy i terapii manualnej w tej grupie pacjentów.