Strona Główna
Wstecz
Rehabilitacja Medyczna jest publikowana pod patronatem Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej, Polskiej Akademii Nauk
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 10 rok 2006, Wydanie numer 4
Fotogrametria, zasady działania i zastosowanie w rehabilitacji
Autorzy: Regina Tokarczyk, Tadeusz Mazur
Rehabilitacja Medyczna 2006; 10(4): 31-38
Fotogrametria, zasady działania i zastosowanie w rehabilitacji
Photogrammetry – principles of operation and application in rehabilitation
Photogrammetry – principles of operation and application in rehabilitation
Regina Tokarczyk1, Tadeusz Mazur2
1Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
2Ośrodek Diagnostyki i Terapii "Zdrowie"
Artykuł otrzymano 20.07.2006; zaakceptowano do druku 15.02.2007
Słowa kluczowe
fotogrametria, rehabilitacja, chód, postawa, wady postawy
Streszczenie
Fotogrametria jest pomiarem obiektu fizycznego przy pomocy obrazów. Pojęcie to obejmuje rejestrację promieniowania elektromagnetycznego w szerokim zakresie długości fal. Wspólna dla wszystkich metod jest zasada wyznaczania położenia punktu w trójwymiarowej przestrzeni. Podstawą do obliczeń są zdjęcia tego samego punktu wykonane jednocześnie przynajmniej z dwóch różnych miejsc. Metody fotogrametryczne, stosowane w medycynie, możemy podzielić na dwie podstawowe grupy: do badania ruchu i do oceny zmian powierzchni. Przedstawiona zasada podziału jest bardzo dużym uproszczeniem istoty badań fotogrametrycznych. O prawdziwej złożoności tematu świadczy wielka różnorodność systemów pomiarowych. Do tej pory największą popularność w rehabilitacji zdobyła metoda mory, oceniająca kształt pleców. Metody oceniające ruch są znacznie mniej popularne, ze względu na cenę urządzeń, potrzebę wykorzystywania dużych pomieszczeń i czasochłonność pomiarów. Na szczęście, także i pod tym względem zachodzą korzystne zmiany. W zależności od sposobu patrzenia uzyskujemy informacje o strukturze lub o ruchu. Żadne urządzenie stosujące najnowsze technologie pomiarowe nie jest w stanie zbadać całości. Zaletą wszystkich systemów fotogrametrycznych jest duża ilość dostarczanych informacji, wadą – trudność w ich interpretacji. Żeby system pomiarowy był użyteczny, jego integralną częścią powinien być system interpretacji wyników badań. Postęp w rehabilitacji zależy z jednej strony od technicznych możliwości urządzeń pomiarowych, z drugiej strony od specjalistów rehabilitacji, którzy będą potrafili formułować oczekiwania wobec nowo rozwijanych systemów pomiarowych układu ruchu
Fotogrametria jest pomiarem obiektu fizycznego przy pomocy obrazów. Pojęcie to obejmuje rejestrację promieniowania elektromagnetycznego w szerokim zakresie długości fal. Wspólna dla wszystkich metod jest zasada wyznaczania położenia punktu w trójwymiarowej przestrzeni. Podstawą do obliczeń są zdjęcia tego samego punktu wykonane jednocześnie przynajmniej z dwóch różnych miejsc. Metody fotogrametryczne, stosowane w medycynie, możemy podzielić na dwie podstawowe grupy: do badania ruchu i do oceny zmian powierzchni. Przedstawiona zasada podziału jest bardzo dużym uproszczeniem istoty badań fotogrametrycznych. O prawdziwej złożoności tematu świadczy wielka różnorodność systemów pomiarowych. Do tej pory największą popularność w rehabilitacji zdobyła metoda mory, oceniająca kształt pleców. Metody oceniające ruch są znacznie mniej popularne, ze względu na cenę urządzeń, potrzebę wykorzystywania dużych pomieszczeń i czasochłonność pomiarów. Na szczęście, także i pod tym względem zachodzą korzystne zmiany. W zależności od sposobu patrzenia uzyskujemy informacje o strukturze lub o ruchu. Żadne urządzenie stosujące najnowsze technologie pomiarowe nie jest w stanie zbadać całości. Zaletą wszystkich systemów fotogrametrycznych jest duża ilość dostarczanych informacji, wadą – trudność w ich interpretacji. Żeby system pomiarowy był użyteczny, jego integralną częścią powinien być system interpretacji wyników badań. Postęp w rehabilitacji zależy z jednej strony od technicznych możliwości urządzeń pomiarowych, z drugiej strony od specjalistów rehabilitacji, którzy będą potrafili formułować oczekiwania wobec nowo rozwijanych systemów pomiarowych układu ruchu