Rehabilitacja Medyczna jest publikowana pod patronatem Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej, Polskiej Akademii Nauk
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 10 rok 2006, Wydanie numer 4
Przydatność limfoscyntygrafii w ocenie rehabilitacji chorych z obrzękiem limfatycznym
Autorzy: Hanna Tomczak, Wiesława Nyka
Rehabilitacja Medyczna 2006; 10(4): 25-30
Przydatność limfoscyntygrafii w ocenie rehabilitacji chorych z obrzękiem limfatycznym
The usefulness of lymphoscintigraphy in the assessment of physiotherapeutic methods in the management of lymphoedema
The usefulness of lymphoscintigraphy in the assessment of physiotherapeutic methods in the management of lymphoedema
Hanna Tomczak, Wiesława Nyka
Klinika i Zakład Rehabilitacji, Akademia Medyczna, Gdańsk
Artykuł otrzymano 25.09.2006; zaakceptowano do druku 10.11.2006
Słowa kluczowe
obrzęk limfatyczny, badania obrazowe, kompleksowa fizjoterapia
Streszczenie
Wtórny obrzęk limfatyczny najczęściej występuje jako konsekwencja limfadenektomii (pachowej, pachwinowej, nadobojczykowej) i/lub radioterapii stosowanej na okolicę spływu chłonki. Od 1995 rokus Międzynarodowe Towarzystwo Limfologii zaleca tzw. „kompleksową fizjoterapię” (CPT) jako standard w postępowaniu u chorych z obrzękiem limfatycznym. Otwarte pozostaje zagadnienie kwalifikacji do tej terapii i oceny jej skuteczności. Istnieje więc potrzeba znalezienia powszechnie akceptowanego narzędzia badawczego, które w sposób obiektywny pozwoli ocenić obrzęk limfatyczny, a zwłaszcza potwierdzić skuteczność oddziaływania zabiegów fizjoterapeutycznych w jego leczeniu. Celem pracy jest przedstawienie możliwości zastosowania limfoscyntygrafii w ocenie chorych z obrzękiem limfatycznym dla potrzeb rehabilitacji. W oparciu o piśmiennictwo i badania własne zastosowanie limfoscyntygrafii w badaniach klinicznych obejmuje: - wczesną diagnostykę, w tym ważną z punku widzenia właściwej kwalifikacji pacjentów do leczenia i uniknięcia powikłań, diagnostykę różnicową; - ocenę stopnia ryzyka rozwoju obrzęku limfatycznego u chorych operowanych i/lub poddawanych radioterapii; - ocenę rodzaju i stopnia uszkodzenia układu limfatycznego przed rozpoczęciem fizjoterapii co może mieć wpływ na skuteczność prowadzonego leczenia; - możliwość zastosowania limfoscyntygrafii jako obiektywnej metody oceny skuteczności poszczególnych metod fizjoterapeutycznych ukierunkowanych na stymulację przepływu chłonki.
Wtórny obrzęk limfatyczny najczęściej występuje jako konsekwencja limfadenektomii (pachowej, pachwinowej, nadobojczykowej) i/lub radioterapii stosowanej na okolicę spływu chłonki. Od 1995 rokus Międzynarodowe Towarzystwo Limfologii zaleca tzw. „kompleksową fizjoterapię” (CPT) jako standard w postępowaniu u chorych z obrzękiem limfatycznym. Otwarte pozostaje zagadnienie kwalifikacji do tej terapii i oceny jej skuteczności. Istnieje więc potrzeba znalezienia powszechnie akceptowanego narzędzia badawczego, które w sposób obiektywny pozwoli ocenić obrzęk limfatyczny, a zwłaszcza potwierdzić skuteczność oddziaływania zabiegów fizjoterapeutycznych w jego leczeniu. Celem pracy jest przedstawienie możliwości zastosowania limfoscyntygrafii w ocenie chorych z obrzękiem limfatycznym dla potrzeb rehabilitacji. W oparciu o piśmiennictwo i badania własne zastosowanie limfoscyntygrafii w badaniach klinicznych obejmuje: - wczesną diagnostykę, w tym ważną z punku widzenia właściwej kwalifikacji pacjentów do leczenia i uniknięcia powikłań, diagnostykę różnicową; - ocenę stopnia ryzyka rozwoju obrzęku limfatycznego u chorych operowanych i/lub poddawanych radioterapii; - ocenę rodzaju i stopnia uszkodzenia układu limfatycznego przed rozpoczęciem fizjoterapii co może mieć wpływ na skuteczność prowadzonego leczenia; - możliwość zastosowania limfoscyntygrafii jako obiektywnej metody oceny skuteczności poszczególnych metod fizjoterapeutycznych ukierunkowanych na stymulację przepływu chłonki.
