Strona Główna
Wstecz
Rehabilitacja Medyczna jest publikowana pod patronatem Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej, Polskiej Akademii Nauk
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 10 rok 2006, Wydanie numer 3
Narzędzia oceny oraz Międzynarodowa Klasyfikacja Funkcjonowania w rehabilitacji i fizjoterapii
Autorzy: Yvonne Heerkens, Erik Hendriks, Rob Oostendorp
Rehabilitacja Medyczna 2006; 10(3): 11-20
Narzędzia oceny oraz Międzynarodowa Klasyfikacja Funkcjonowania w rehabilitacji i fizjoterapii
Assessment instruments and the ICF in rehabilitation and physiotherapy
Yvonne Heerkens1,2, Erik Hendriks1,3, Rob Oostendorp1,4
1Dutch National Institute of Allied Health Care, Amersfoort, the Netherlands
2The HAN-University, Nijmegen, the Netherlands
3Centre for Evidence Based Physiotherapy, and Department of Epidemiology, Maastricht University, Maastricht, Holandia
4Radboud University Nijmegen Medical Centre, Research Centre of Allied health Sciences, Nijmegen, Holandia
Artykuł otrzymano 12.12.2006; zaakceptowano do publikacji 20.12.2006
Słowa kluczowe
funkcjonowanie, niepełnosprawność, zdrowie, ICF, badanie
Streszczenie
W niniejszym artykule opisano zastosowanie Międzynarodowej Klasyfikacji Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia (ang. International Classification of Functioning, Disability and Health, ICF) w rehabilitacji i fizjoterapii oraz sposób, w jaki można wykorzystać ICF jako narzędzie wspomagające w wyborze właściwych narzędzi oceny stanu pacjentów podczas rehabilitacji. ICF jest klasyfikacją opracowaną przez WHO (Światową Organizację Zdrowia) dla opisania możliwości funkcjonalnych danej osoby. ICF może być używany do klasyfikowania danych dotyczących procesu i wyników rehabilitacji i fizjoterapii, takich jak spostrzeżenia pacjenta, spostrzeżenia terapeuty, diagnoza funkcjonalna (czyli wynik procesu diagnostycznego), cele oraz wyniki postępowania. Narzędzia oceny są narzędziami pomiaru tych charakterystycznych cech danej osoby lub środowiska, które są istotne w codziennej praktyce w rehabilitacji lub fizjoterapii. Narzędziami tymi mogą być testy, sposoby obserwacji oraz kwestionariusze; można je wykorzystywać w roli testów diagnostycznych i prognostycznych oraz jako miary wyniku i narzędzia oceny. Dla wybrania dla danego pacjenta jednego lub więcej narzędzi oceny należy podjąć następujące kroki: (1) znać cel(e) zastosowania narzędzia oceny; (2) wybrać zmienne kliniczne będące w zainteresowaniu; (3) znaleźć narzędzia oceny mierzące wybrane zmienne; (4) określić warunki stosowania, dostępność i możliwość zastosowania danego narzędzia; (5) poznać psychometryczne charakterystyki branych pod uwagę narzędzi oceny; (6) wybrać najbardziej odpowiednie narzędzia oceny; oraz (7) zastosować i ocenić dane narzędzia. W pracy opisane są powyższe działania.
W niniejszym artykule opisano zastosowanie Międzynarodowej Klasyfikacji Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia (ang. International Classification of Functioning, Disability and Health, ICF) w rehabilitacji i fizjoterapii oraz sposób, w jaki można wykorzystać ICF jako narzędzie wspomagające w wyborze właściwych narzędzi oceny stanu pacjentów podczas rehabilitacji. ICF jest klasyfikacją opracowaną przez WHO (Światową Organizację Zdrowia) dla opisania możliwości funkcjonalnych danej osoby. ICF może być używany do klasyfikowania danych dotyczących procesu i wyników rehabilitacji i fizjoterapii, takich jak spostrzeżenia pacjenta, spostrzeżenia terapeuty, diagnoza funkcjonalna (czyli wynik procesu diagnostycznego), cele oraz wyniki postępowania. Narzędzia oceny są narzędziami pomiaru tych charakterystycznych cech danej osoby lub środowiska, które są istotne w codziennej praktyce w rehabilitacji lub fizjoterapii. Narzędziami tymi mogą być testy, sposoby obserwacji oraz kwestionariusze; można je wykorzystywać w roli testów diagnostycznych i prognostycznych oraz jako miary wyniku i narzędzia oceny. Dla wybrania dla danego pacjenta jednego lub więcej narzędzi oceny należy podjąć następujące kroki: (1) znać cel(e) zastosowania narzędzia oceny; (2) wybrać zmienne kliniczne będące w zainteresowaniu; (3) znaleźć narzędzia oceny mierzące wybrane zmienne; (4) określić warunki stosowania, dostępność i możliwość zastosowania danego narzędzia; (5) poznać psychometryczne charakterystyki branych pod uwagę narzędzi oceny; (6) wybrać najbardziej odpowiednie narzędzia oceny; oraz (7) zastosować i ocenić dane narzędzia. W pracy opisane są powyższe działania.