Strona Główna
Wstecz
Rehabilitacja Medyczna jest publikowana pod patronatem Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej, Polskiej Akademii Nauk
Artykuł
Rehabilitacja Medyczna - kwartalnik
Tom 9 rok 2005, Wydanie numer 3
Biologiczne sprzężenie zwrotne w rehabilitacji chorych po udarze mózgu
Autorzy: Katarzyna Krekora, Jan Czernicki
Rehabilitacja Medyczna 2005; 9(3): 32-36
Biologiczne sprzężenie zwrotne w rehabilitacji chorych po udarze mózgu
Biofeedback in rehabilitation of stroke patients
Katarzyna Krekora, Jan Czernicki
Klinika Rehabilitacji i Medycyny Fizykalnej z Oddziałem Dziennego Pobytu Uniwersytetu Medycznego Medycznego Łodzi, Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 5, Łódź
Artykuł otrzymano 31.05.2005; zaakceptowano do publikacji 18.10.2005
Słowa kluczowe
niedowład połowiczy, platforma balansowa, indeks Barthel
Streszczenie
Założenia i cele. U chorych po udarze mózgu występują zaburzenia dystrybucji masy ciała, które stanowią przeszkodę w reedukacji stania i chodzenia oraz ograniczają sprawność wykonywania czynności dnia codziennego. Celem pracy była ocena wpływu treningu na platformie balansowej z zastosowaniem biologicznego sprzężenia zwrotnego nadystrybucję masy ciała i poprawę sprawności wykonywania czynności w życiu codziennym u chorych po udarze mózgu.
Materiał i metody. Grupę badaną stanowiło 25 osób, które uczestniczyły w programie rehabilitacji składającym się z treningu na platformie, ćwiczeń indywidualnych oraz fizykoterapii. Grupę porównawczą stanowiło 14 osób usprawnianych według ustalonego programu bez ćwiczeń na platformie balansowej. Trening z zastosowaniem wzrokowego i słuchowego biologicznego sprzężenia zwrotnego stanowiło 10 powtórzeń, prowadzony był raz dziennie. Program realizowany był przez 6 dni w tygodniu. U wszystkich badanych przeprowadzono: pomiar siły nacisku kończyn na platformie balansowej w pozycji stojącej, badanie neurologiczne i fizjoterapeutyczne oraz ocenę funkcjonalną czynności dnia codziennego według indeksu Barthel. Badanie odbywało się przed rozpoczęciem treningu i po 18 dniach treningu. Do pomiaru siły nacisku oraz treningu zastosowano platformę balansową ERBE współpracującą z programem komputerowym dla Windows Physio-Feedback-System.
Materiał i metody. Grupę badaną stanowiło 25 osób, które uczestniczyły w programie rehabilitacji składającym się z treningu na platformie, ćwiczeń indywidualnych oraz fizykoterapii. Grupę porównawczą stanowiło 14 osób usprawnianych według ustalonego programu bez ćwiczeń na platformie balansowej. Trening z zastosowaniem wzrokowego i słuchowego biologicznego sprzężenia zwrotnego stanowiło 10 powtórzeń, prowadzony był raz dziennie. Program realizowany był przez 6 dni w tygodniu. U wszystkich badanych przeprowadzono: pomiar siły nacisku kończyn na platformie balansowej w pozycji stojącej, badanie neurologiczne i fizjoterapeutyczne oraz ocenę funkcjonalną czynności dnia codziennego według indeksu Barthel. Badanie odbywało się przed rozpoczęciem treningu i po 18 dniach treningu. Do pomiaru siły nacisku oraz treningu zastosowano platformę balansową ERBE współpracującą z programem komputerowym dla Windows Physio-Feedback-System.
Wyniki i wnioski. W obu grupach uzyskano znamienną statystycznie poprawę stanu funkcjonalnego oraz dystrybucji masy ciała. Trening chorych z niedowładem połowiczym na platformie balansowej z zastosowaniem biologicznego sprzężenia zwrotnego wpływa na zmianę wartości rozkładu sił nacisku kończyn dolnych do wartości obserwowanych u osób zdrowych. Przyrost względnego nacisku kończyny dolnej po stronie z niedowładem jest około 5 krotnie większy przy połączeniu indywidualnego treningu z ćwiczeniami z zastosowaniem biologicznego sprzężenia zwrotnego niż w grupie usprawnianej według takiego samego programu bez biologicznego sprzężenia zwrotnego.